Banken zeggen ‘ja’ tegen blockchain, maar ‘nee’ tegen jouw cryptotransactie
Als je het nieuws volgt, lijkt het duidelijk: crypto is volwassen geworden. Grote banken bieden custody-diensten aan, overheden voeren regelgeving in en institutionele beleggers stappen steeds vaker in. Blockchain is geen niche meer, maar een serieuze technologie. Toch ervaren veel gebruikers iets anders. Wie geld wil overmaken naar of van een crypto-exchange, loopt soms nog steeds tegen blokkades of vertragingen aan. Dat voelt tegenstrijdig. Hoe kan crypto tegelijk omarmd én afgeremd worden?
De kloof tussen strategie en praktijk
Panos Mekras, CEO van fintechbedrijf Anodos Labs, deelt een ervaring die veel mensen herkennen. In de late jaren 2010 kon hij nauwelijks geld overmaken naar crypto-exchanges via Griekse banken. Zelfs nadat hij een bank had gevonden die het toestond, werd hij uitgebreid ondervraagd over de risico’s.
Wat hem verbaast, is dat het probleem niet volledig verdwenen is. Nog maar enkele maanden geleden werd een overboeking van een exchange naar Revolut gevolgd door een tijdelijke bevriezing van zijn account.
Dat soort situaties zorgen voor frustratie. Niet omdat regels per se onredelijk zijn, maar omdat ze vaak onduidelijk voelen.
Wat zeggen de cijfers?
Volgens een rapport van de UK Cryptoasset Business Council wordt ongeveer 40 procent van de betalingen naar exchanges geblokkeerd of vertraagd. Daarnaast meldt 80 procent van de exchanges meer frictie in het afgelopen jaar. Dat klinkt fors. Tegelijk benadrukken banken dat bevriezingen vaak een laatste redmiddel zijn ter bescherming van klanten. Revolut gaf aan dat slechts 0,7 procent van de accounts sinds oktober is bevroren na onderzoek.
Voor de meeste gebruikers gaat het dus goed. Maar voor wie het overkomt, voelt het als een grote gebeurtenis.
In de VS krijgt het zelfs een naam
In de Verenigde Staten werd de discussie zo groot dat er een term ontstond: “Operation Chokepoint 2.0”. In 2025 publiceerde het Office of the Comptroller of the Currency een onderzoek naar debanking-praktijken, waarbij crypto expliciet werd genoemd als een sector die soms wordt uitgesloten.
De toezichthouder bevestigde dat banken crypto-activiteiten mogen faciliteren. Toch blijkt de uitvoering in de praktijk soms terughoudend.
Waar zit de echte uitdaging?
Volgens Eyal Daskal, CEO van infrastructuurplatform Crymbo, draait het vooral om technologie en compliance. Traditionele banken zijn gebouwd op systemen die transacties binnen hun eigen netwerk analyseren. Blockchaintransacties zijn publiek, maar vereisen andere tools om risico’s goed te kunnen beoordelen.
Als die tools ontbreken of niet goed geïntegreerd zijn, kiezen banken sneller voor voorzichtigheid. Dat betekent soms blokkeren in plaats van analyseren.
De paradox van 2026
De situatie is opvallend. Ongeveer 60 procent van de grootste Amerikaanse banken biedt inmiddels Bitcoin-gerelateerde diensten aan of werkt eraan. In Europa worden onder MiCA-regelgeving nieuwe crypto-diensten uitgerold. In het Verenigd Koninkrijk ondersteunt HSBC zelfs getokeniseerde staatsobligaties.
Institutioneel wordt blockchain serieus genomen. Maar op individueel niveau loopt de infrastructuur soms nog achter.
Wat betekent dit voor jou?
Voor gebruikers betekent het vooral dat het financiële systeem in een overgangsfase zit. Crypto en traditionele banken groeien naar elkaar toe, maar systemen en risicomodellen zijn nog niet volledig op elkaar afgestemd. Dat vraagt soms om geduld. En om bewustzijn dat blokkades niet per definitie anti-crypto zijn, maar vaak voortkomen uit voorzichtigheid en compliance-eisen.
De belofte van financiële inclusie is niet verdwenen. Maar zoals bij veel technologische veranderingen, verloopt de praktijk rommeliger dan de visie. En misschien is dat wel het meest eerlijke beeld van waar we nu staan: niet meer in de beginfase, maar ook nog niet helemaal aangekomen.
