Bitcoin mining is grotendeels duurzaam en wordt steeds groener!
Bitcoin (BTC) wordt in toenemende mate gemined met duurzame energie en speelt volgens nieuwe data zelfs een actieve rol in het versnellen van de energietransitie. Inmiddels draait 56,7 procent van het wereldwijde Bitcoin-netwerk op hernieuwbare of koolstofarme energiebronnen. Maar dit is pas het begin volgens experts.
Bitcoin als katalysator voor groene energie
Volgens Batten is er sinds 2021 een duidelijke omslag zichtbaar. Toen werd nog slechts 34 procent van de Bitcoinmining als duurzaam aangemerkt. In iets meer dan vier jaar tijd is dat aandeel fors gestegen. Dat stelt techinvesteerder en ESG-onderzoeker Daniel Batten op basis van data van onder meer Willy Woo en het Digital Assets Research Institute (DARI).
Vaak gebruiken critici het argument dat Bitcoinmining betsaande duurzame energie gebruikt. Maar volgens Batten ligt het een stuk genuanceerder. Het fungeert namelijk steeds vaker als katalysator voor nieuwe projecten. Miningbedrijven kunnen namelijk direct elektriciteit afnemen van zonne- en windparken die vaak nog jaren moeten wachten op een netaansluiting.
Daardoor daalt de terugverdientijd van hernieuwbare energieprojecten van gemiddeld acht jaar naar circa drieënhalf jaar. Dit verlaagt het investeringsrisico en maakt het eenvoudiger om nieuwe duurzame capaciteit te financieren.
Daarnaast werkt Bitcoinmining als flexibele afnemer. Miners kunnen hun verbruik snel op- en afschalen, wat elektriciteitsnetten met veel zonne- en windenergie helpt stabiliseren. Dat vergroot volgens Batten het vertrouwen van netbeheerders en energieproducenten om extra hernieuwbare capaciteit toe te voegen.
Warmte, methaan en toegang tot energie
Een ander belangrijk aspect is het hergebruik van restwarmte. Ongeveer de helft van het wereldwijde energieverbruik gaat naar verwarming, grotendeels op basis van fossiele brandstoffen. De warmte die vrijkomt bij Bitcoinmining kan hier een elektrisch alternatief voor bieden.
Zo verwarmt miningbedrijf MARA met restwarmte uit datacenters zo’n 80.000 inwoners in Finland. Ook bestaan er huishoudelijke Bitcoin-kachels en industriële toepassingen, zoals kassen in Nederland die met zonne-energie en miningwarmte worden verwarmd.
Daarnaast wordt Bitcoinmining ingezet om methaanuitstoot te beperken. Gas dat vrijkomt bij stortplaatsen of olievelden wordt normaal gesproken afgefakkeld. Steeds vaker gebruiken miners dit gas om elektriciteit op te wekken voor het minen van Bitcoin, waardoor schadelijke uitstoot wordt verminderd.
Volgens Batten is inmiddels circa 17 procent van de totale uitstoot van het Bitcoin-netwerk gecompenseerd door dit soort koolstofnegatieve toepassingen. Bitcoin is dus gedeeltelijk zelfs CO2-negatief. Het argument dat Bitcoinmining een vervuilende industrie is, is daarmee verjaard. Bitcoinmining begint zich vandaag de dag tot een structurele factor binnen bredere klimaatoplossingen te ontwikkelen.
