Financieel genie of luchtverkoper? De opmars en risico’s van Michael Saylor

Is Michael Saylor een visionair die zijn tijd ver vooruit is, of iemand die een klassiek beursbedrijf heeft veranderd in een gevaarlijk financieel experiment met Bitcoin? Die vraag hangt steeds nadrukkelijker boven Strategy, het voormalige softwarebedrijf dat onder leiding van Saylor volledig is omgevormd tot een vehikel voor Bitcoin-investeringen.

Hefboom op Bitcoin

Wat ooit een relatief onopvallende leverancier van bedrijfssoftware was, staat nu centraal in de cryptomarkt. Strategy bezit inmiddels honderden duizenden Bitcoin en heeft zijn hele bedrijfsstrategie gekoppeld aan de prijsontwikkeling van de digitale munt. Dat pakte lange tijd spectaculair uit. Tijdens eerdere bullmarkten steeg het aandeel vele malen harder dan Bitcoin zelf, mede doordat Strategy agressief gebruikmaakte van schuldfinanciering.

De kern van Saylors aanpak is simpel maar risicovol. Strategy haalt geld op via aandelenuitgiftes en vooral via converteerbare obligaties: leningen die later kunnen worden omgezet in aandelen. Met die middelen koopt het bedrijf Bitcoin. Zolang de Bitcoin koers stijgt, groeit ook de waarde van het aandeel en lijken de schulden beheersbaar. Critici spreken van een financiële “vliegwielconstructie”: stijgende koersen voeden nieuwe aankopen, die op hun beurt de koers verder opstuwen.

Het probleem ontstaat wanneer die dynamiek omdraait. De Bitcoin koers daalde de afgelopen maanden stevig, terwijl het aandeel Strategy nog harder onderuitging. Inmiddels noteert het aandeel ruim onder zijn piek, terwijl het bedrijf met tientallen miljarden aan verplichtingen zit richting obligatiehouders en preferente aandeelhouders.

Nieuwe producten, oude risico’s

In 2025 ging Strategy een stap verder door zogeheten preferente aandelen uit te geven met vaste dividendpercentages tot boven de 10 procent. Die producten werden gepresenteerd als relatief stabiel, bijna als een alternatief voor spaargeld. Maar onder de motorkap blijft alles afhangen van Bitcoin. Strategy genereert geen stabiele kasstromen uit zijn kernactiviteit; uitkeringen zijn indirect afhankelijk van stijgende koersen en nieuwe investeerders.

Dat voedt de kritiek. Bekende short­sellers en analisten noemen de constructie “Ponzi-achtig”, omdat oude verplichtingen alleen comfortabel kunnen worden voldaan zolang nieuw kapitaal blijft binnenstromen. Kredietbeoordelaar S&P gaf Strategy recent een junkstatus en wees erop dat de winst vooral bestaat uit papieren waardestijgingen van Bitcoin, niet uit operationele inkomsten.

Kantelpunt in aantocht?

Opvallend is dat Saylor zijn toon iets heeft gematigd. Waar hij jarenlang verkondigde dat Bitcoin nooit verkocht mocht worden, gaf het management onlangs toe dat verkoop “rationeel” kan zijn als dat nodig is om verplichtingen na te komen. Tegelijkertijd bouwt Strategy een cashbuffer op, een stille erkenning dat de strategie kwetsbaar is geworden.

Of Saylor de geschiedenis ingaat als financieel genie of als waarschuwing voor excessieve hefboomwerking, hangt af van één factor: de Bitcoin koers. Blijft die stijgen, dan oogt hij als visionair. Blijft herstel uit, dan dreigt zijn financiële alchemie te ontrafelen, met gevolgen die verder reiken dan Strategy alleen.