WikiLeaks accepteert al 15 jaar Bitcoin, en veranderde daarmee de cryptowereld
Vijftien jaar geleden gebeurde er iets wat de geschiedenis van Bitcoin voorgoed veranderde. Op 14 juni 2011 besloot WikiLeaks om Bitcoin te accepteren als donatiemiddel. Dat leek destijds een noodoplossing, maar achteraf bleek het een van de belangrijkste momenten uit de geschiedenis van crypto.
Financiële blokkade dwong WikiLeaks tot actie
WikiLeaks kwam in 2010 wereldwijd in het nieuws door de publicatie van duizenden vertrouwelijke Amerikaanse diplomatieke documenten. Die onthullingen, bekend als Cablegate, zorgden voor veel politieke ophef.
Niet lang daarna besloten grote betaalbedrijven de organisatie af te sluiten van hun diensten. Onder meer Visa, Mastercard, PayPal, Bank of America en Western Union verbraken de samenwerking met WikiLeaks.
Daardoor verloor de organisatie naar eigen zeggen ongeveer 95 procent van haar inkomsten. Donaties via traditionele betaalmethoden waren vrijwel onmogelijk geworden.
Bitcoin bewees voor het eerst zijn nut
Als reactie plaatste WikiLeaks een Bitcoin-adres op de website zodat sympathisanten alsnog geld konden sturen. Daarmee werd Bitcoin voor het eerst op grote schaal gebruikt waarvoor het oorspronkelijk was bedacht.
Tot dat moment was het idee van een betalingsnetwerk zonder banken vooral theorie. Door de blokkade van WikiLeaks werd ineens duidelijk dat Bitcoin daadwerkelijk gebruikt kon worden wanneer traditionele financiële systemen niet beschikbaar waren.
Veel mensen binnen de cryptowereld zien dit daarom als een belangrijk kantelpunt. Bitcoin moest op dat moment bewijzen dat het bestand was tegen politieke druk en censuur.
Satoshi Nakamoto was er niet blij mee
De plotselinge aandacht voor Bitcoin zorgde ook voor zorgen bij de mysterieuze bedenker van Bitcoin, Satoshi Nakamoto.
Op het bekende BitcoinTalk-forum waarschuwde hij destijds dat WikiLeaks “het horzelnest had geraakt”. Volgens Satoshi kwam de wereldwijde aandacht veel te vroeg voor een project dat nog in de kinderschoenen stond.
Opvallend genoeg verdween Satoshi enkele weken later definitief uit de publieke schijnwerpers. Sindsdien heeft niemand meer met zekerheid contact gehad met de bedenker van Bitcoin.
Meer organisaties volgden het voorbeeld
Na WikiLeaks begonnen steeds meer organisaties Bitcoin te accepteren.
Zo maakte WordPress in 2012 bekend dat klanten met Bitcoin konden betalen. In 2013 volgde het Internet Archive met Bitcoin-donaties. Ook de Wikimedia Foundation, de organisatie achter Wikipedia, voegde later Bitcoin toe als betaalmogelijkheid voor donateurs.
Dat leek jarenlang een logische stap. Bitcoin bood immers een alternatief voor traditionele betaalnetwerken en maakte internationale donaties eenvoudiger.
Wikipedia keerde crypto later de rug toe
Toch veranderde de houding van Wikipedia uiteindelijk.
In 2022 besloot de Wikimedia Foundation om geen cryptodonaties meer te accepteren. De beslissing volgde na een discussie onder honderden vrijwilligers en beheerders van de encyclopedie.
Een grote groep deelnemers maakte zich zorgen over het energieverbruik van cryptovaluta zoals Bitcoin en Ethereum. Ook vreesden sommigen dat het accepteren van crypto reputatieschade kon opleveren.
Opvallend genoeg speelde geld nauwelijks een rol. In 2021 ontving Wikimedia ongeveer 130.000 dollar aan cryptodonaties. Dat was slechts een fractie van de totale donatie-inkomsten van ongeveer 150 miljoen dollar.
Van experiment naar miljardenmarkt
Terugkijkend laat het verhaal van WikiLeaks zien hoe ver Bitcoin is gekomen.
Wat begon als een laatste redmiddel voor een organisatie die van het financiële systeem werd afgesloten, groeide uit tot een wereldwijd netwerk met een marktwaarde van honderden miljarden dollars.
Vijftien jaar later wordt Bitcoin gebruikt door particulieren, bedrijven, vermogensbeheerders en zelfs overheden. Toch blijft de gebeurtenis van juni 2011 een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van crypto.
Het was misschien wel het eerste moment waarop Bitcoin aan de wereld liet zien dat het meer was dan een interessant experiment. Bitcoin is de manier om onder financiële censuur te komen.
